12/4/07

Grace Jones - La Vie En Rose



Des yeuz qui font baisser les miens
Un rire qui se perd sur sa bouche
Voila le portrait sans retouche
De L'homme auguel J'appartiens
Quand il me prend dans ses bras,

Il me parle tout bas
Je vois la vie en rose
Il me dit des mots d'amour
das mots de tous les Jours,

Et ca me fait quelques choses
Il est entre dans mon coeur,

Une part de bonheur
Dont je connais la cause
C'est lui pour
Moi, moi pour lui dans la vie
Il me L'a dit, L'a jure pour la vie,
Et des que je L'apercois
Alors je sens en moi, mon coeur qui bat...

Des nuits d'amour a plus finir
Un grand bonheur qui prend sa place
Les ennuis, des chagrins S'effacent
Heureux, heureux a en mourir

Χριστός Ανέστη!

Χρόνια πολλά! Χριστός Ανέστη!!
Πάει και το Πάσχα... η αλήθεια είναι πως φέτος δεν πολυκατάλαβα για πότε πέρασε. Αν δεν είσαι στο χωριό, αν δεν πας εκκλησία κάθε μέρα δεν μπορείς να το αισθανθείς.
Δυστυχώς δουλειές και οι καταστάσεις δεν μας επιτρέπουν να πάρουμε άδεια όποτε θέλουμε. Τι να κάνουμε, πρέπει να το δεχτούμε αφού δεν μπορούμε να κάνουμε και διαφορετικά. Ε ρε και να είχα φράγκα να μην χρειάζονταν να δουλεύω. Θα με έτρωγε η βαρεμάρα, το ξέρω, αλλά όχι ότι θα με χαλούσε κανά εκατομμυριάκι ευρώ... εντάξει βολεύομαι και με 500 χιλιαρικάκια... :)
Τις ημέρες των γιορτών τις περάσαμε με τους δικούς μου και το σόι του άντρα μου. Δεν ήταν από τα πιο συναρπαστικά Πάσχα που πέρασα, αλλά όχι ότι πέρασα και άσχημα, ήρεμα και οικογενειακά. Πάντως μαγειρίτσα δεν έφαγα το βράδυ της Ανάστασης, αλλά ούτε και κατσίκια, αρνιά, κοκορέτσια κτλ... με μοσχαράκι και πατάτες την έβγαλα όπως και τα μικρά της παρέας, σαν μικρό παιδάκι που είμαι κι εγώ... :)
Άντε και του χρόνου τώρα.