19/11/09

"Night on the Island" By Pablo Neruda


All night I have slept with you
next to the sea, on the island.
Wild and sweet you were between pleasure and sleep,
between fire and water.

Perhaps very late
our dreams joined
at the top or at the bottom,

Up above like branches moved by a common wind,
down below like red roots that touch.

Perhaps your dream
drifted from mine
and through the dark sea
was seeking me
as before,
when you did not yet exist,
when without sighting you
I sailed by your side,
and your eyes sought
what now--
bread, wine, love, and anger--
I heap upon you
because you are the cup
that was waiting for the gifts of my life.

I have slept with you
all night long while
the dark earth spins
with the living and the dead,
and on waking suddenly
in the midst of the shadow
my arm encircled your waist.

Neither night nor sleep
could separate us.

I have slept with you
and on waking, your mouth,
come from your dream,
gave me the taste of earth,
of sea water, of seaweed,
of the depths of your life,
and I received your kiss
moistened by the dawn
as if it came to me
from the sea that surrounds us.

Αργός χορός



Αυτό το ποίημα λέγεται πως γράφτηκε από μια έφηβη που πάσχει από καρκίνο

Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν;
Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη;
Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας;
Ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα;
Χαμήλωσε ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα;
Όταν ρωτάς κάποιον «τι κάνεις»
Ακούς ποτέ σου την απάντηση;
Στο τέλος της ημέρας
ξαπλώνεις το κρεβάτι σου
με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Είπες ποτέ στο παιδί σου
«θα το κάνουμε αύριο»
χωρίς να προσέξεις μέσα στη βιασύνη σου
την απογοήτευσή του;
Έχεις χάσει ποτέ σου
έναν καλό φίλο
μόνο και μόνο επειδή δεν έβρισκες το χρόνο
να του τηλεφωνήσεις;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα.
Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα
Είναι σαν να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ…
Και που το πέταξες
Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας
Ζήσε χαλαρά.
Άκου τη μουσική.

20/9/09

Slave to love - Bryan Ferry



Tell her I'll be waiting
In the usual place
With the tired and weary
There's no escape
To need a woman
You've got to know
How the strong get weak
And the rich get poor

Slave to love (repeat)

You're running with me
Don't touch the ground
We're the restless hearted
Not the chained and bound
The sky is burning
A sea of flame
Though your world is changing
I will be the same

Slave to love (repeat)
And I can't escape
I'm a slave to love

Can you help me? (repeat)

The storm is breaking
Or so it seems
We're too young to reason
Too grown up to dream
And the spring is turning
Your face to mine
I can hear your laughter
I can see your smile

Slave to love (repeat)
And I can't escape
I'm a slave to love

17/9/09

Τι είναι αγάπη;


"Τι είναι η αγάπη;
Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη.
Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει.
Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένας.
Σμίγουν οι δύο και γίνοναι ένα.
Δεν ξεχωρίζουν.
Το εγώ κι εσύ αφανίζονται.
ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ..."

Νίκος Καζαντζάκης

14/8/09

Οι δύο λύκοι...



Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε:
"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας".

Ο ένας είναι το Κακό.
Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα,τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό.
Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.'

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:
"Ποιος λύκος νικάει;"

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ...............
"Αυτός που ταΐζεις."

Το μυστικό...


«Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.» «Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.» «Ο χρόνος πού έχασα για το τριαντάφυλλό μου...», έκανε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...» «Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.

10/5/09

This is where I want to be...

Μετά το προηγούμενο post θα 'θελα σου δείξω που ακριβώς θα ήθελα να βρισκόμουν αυτή τη στιγμή...
Δεν είναι υπέροχα??

9/5/09

Summer Times

Κάποιο καλοκαίρι, πριν αρκετά χρόνια, ξεφύλλιζα ένα περιοδικό και το μάτι μου έπεσε σε μια διαφήμιση γνωστής βότκας (δυστυχώς δεν θυμάμαι ποια ήταν :( ). Απ' όσο θυμάμαι υπήρχε το περίγραμμα της βότκας και παρατηρώντας καλύτερα ανάμεσα σ'αυτό διάβαζες διάφορες λέξεις που περιέγραφαν το καλοκαίρι.
Θυμάμαι ότι μου άρεσε τόσο πολύ που κράτησα τη σελίδα. Δυστυχώς όμως, όπως συνήθως, έχασα τη σελίδα και μαζί της τις υπέροχες αυτές εικόνες.
Αργότερα προσπάθησα να ξαναβρώ τη διαφήμιση, έψαξα σε διάφορα περιοδικά μήπως και την ξαναδώ κάπου αλλά μάταια.
Κάποια στιγμή κατέγραψα σε ένα χαρτί σκόρπιες λέξεις που έχουν σχέση με το καλοκαίρι. Σήμερα σκαλίζοντας κάποιους φακέλους που είχα καιρό να ανοίξω βρήκα αυτό που έγραψα τότε. Αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σου μιας και η σημερινή μέρα μυρίζει έντονα καλοκαίρι.
Αν θέλεις να προσθέσεις τις δικές σου καλοκαιρινές εικόνες μπορείς να το κάνεις ελεύθερα :)



Ήλιος. Θάλασσα. Υπέροχες ακρογιαλιές. Γραφικά λιμανάκια. Καταγάλανα, κρυστάλλινα νερά να τα πιεις στο ποτήρι. Πολύχρωμες ομπρέλες, αναπαυτικές ξαπλώστρες, λογιών - λογιών πετσέτες, T-shirs, σορτς, μπικίνι, λινά πουκάμισα, ψάθινα καπέλα, γυαλιά, σαγιονάρες, πέδιλα και άμμος στα παπούτσια. Αντηλιακά με άρωμα καρύδας. Μάσκες και βατραχοπέδιλα. Ρακέτες, τόπια, και παιχνίδια στην άμμο. Βότσαλα, κοχύλια κι αστερίες. Πιτσιρίκια και μπαμπάδες που χτίζουν κάστρα στην άμμο, κουβαδάκια, σωσίβια και μπρατσάκια και στρώματα. Μαυρισμένα μουτράκια, γέλια και χαχανητά. Λαχταριστοί λουκουμάδες, δροσερές φέτες καρπούζι, παγωτό χωνάκι, γρανίτες και παγωμένα ροφήματα. Πλατσουρίσματα, μακροβούτια, πιτσιλίσματα και παιχνίδια στο νερό. Το παγωμένο νερό της ντουζιέρας να παίρνει μακριά την αρμύρα του κορμιού Περπάτημα στην ακροθαλασσιά και το κύμα να σκάει στα πόδια σου. Θαλάσσια σπορ και δραστηριότητες η τεμπέλικες ξάπλες διαβάζοντας ένα όμορφο βιβλίο. Βουτιές το χάραμα και την ώρα που δύει ο ήλιος, όταν η θάλασσα είναι λάδι και έχει αυτό το υπέροχο ασημένιο χρώμα. Ταβερνάκια δίπλα στο κύμα, θαλασσινές γεύσεις και ουζάκια, οι μυρωδιές των εδεσμάτων, ο ήχος του πάγου στο ποτήρι. Ένα πιάτο γεμιστά με τυρί φέτα, φρέσκα σύκα, σταφύλια και ζουμερά ροδάκινα στο μπαλκόνι. Μεσημεριανός ύπνος με το τραγούδι των τζιτζικιών να σε νανουρίζει λίγο πριν αφεθείς στην αγκαλιά του Μορφέα. Ορθάνοιχτα παράθυρα και πόρτες, κουρτίνες που ανεμίζουν, οι γλυκές μελωδίες των ονειροπαγίδων. Να περπατάς ξυπώλητος στα πλακάκια του σπιτιού σου αναζητώντας λίγη δροσιά. Μπουγάδες απλωμένες στη λιακάδα να ανεμίζουν. Χρυσαφένια στάχυα και χόρτα καμμένα από τον καυτό ήλιο. Απογευματινός καφές στο μπαλκόνι, παγωμένο νερό και βανίλια υποβρύχιο ή σπιτικό γλυκό του κουταλιού. Τάβλι με τον ήχο των πούλιων να ακούγεται σε όλο το τετράγωνο. Οι φωνές των παιδιών που παίζουν ανέμελα στις γειτονιές. Βόλτες με το αυτοκίνητο τη νύχτα, η πόλη φωτισμένη, το δροσερό αεράκι να μπαίνει από το παράθυρο, να σου χαϊδεύει τα μάγουλα και να σου ανεμίζει τα μαλλιά. Η μουσική από το καλοκαιρινά μαγαζιά να ησυχάζει σιγα - σιγά καθώς απομακρύνεσαι. Θερινά σινεμά. Μαζώξεις στο μπαλκόνι, επιτραπέζια παιχνίδια, κεριά, μουσικούλα, το δροσερό καλοκαιρινό αεράκι να φέρνει μυρωδιές από γιασεμί και νυχτολούλουδα. Ελληνικά νησιά. Το καράβι που σφυρίζει στο λιμάνι. Οι ντόπιοι που προσπαθούν να σε πείσουν να νοικιάσεις από εκείνους δωμάτιο. Ο χαμογελαστός παππούς που κάθεται στο καφενείο πίνοντας ελληνικό καφέ. Κάτασπρα σπίτια και εκκλησάκια με μπλε παράθυρα. Υπέροχες αυλές με κατακόκκινες ανθισμένες μπουκαμβίλιες. Βόλτες στα σοκάκια, κοσμήματα, σουβενίρ, και ζωγραφισμένες πέτρες. Αραχνοΰφαντα φουλάρια και ανάλαφρες ζακετούλες. Διακοπές, χαλάρωση, ξεκούραση. Καλοκαιρινοί έρωτες, αλμυρά φιλιά, αγκαλιές, βραδινά μπανάκια, μεθυσμένα σ'αγαπώ, καρδιές πάνω στην άμμο που τις σβήνει το κύμα. Beach party, φωτιές, κιθάρες, αστεία, χαμογελαστά πρόσωπα. Clubing, χορός, παγωμένες μπύρες σε ιδρωμένα ποτήρια, τρέλα, ξεφάντωμα, γέλια μέχρι δακρύων. Καλοκαιρινά πανηγύρια, μισόφωτα σοκάκια. Καλοκαιρινές μπόρες και η υπέροχη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μόλις πέσουν πάνω του οι πρώτες σταγόνες της βροχής. Διάβασμα κάτω από την παχιά σκιά ενός πλάτανου τρώγοντας φρέσκα σύκα και κουλουράκια από τα χεράκια της θείας Ανδρομάχης. Θαυμάζοντας την πανσέληνο του Αυγούστου ακούγοντας το ομώνυμο τραγούδι της Χαρούλας. Δεκαπενταύγουστος ... ...

7/5/09

Ανάρρωση...

Image Hosting

Να 'μαι και πάλι εδώ!!
Την έκανα τελικά την επεμβασούλα στο πόδι εχθές το πρωί. Κράτησε περίπου μισή ωρίτσα και έγινε με τοπική αναισθησία.
Οι γιατροί που με εγχειρήσανε μου είπανε πως δεν φαίνεται να είναι κάτι κακό και να μην ανησυχώ. Αυτό με καθησύχασε αρκετά αλλά προσωπικά θα ησυχάσω μόνο όταν δω τα αποτελέσματα της βιοψίας...
Eπειδή το σημείο που έγινε η επέμβαση είναι δύσκολο, θα βγάλω τα ράμματα σε περίπου 15 μέρες. Μου δώσανε άδεια 7 ημερών και μου είπανε να ξαπλώνω και να το προσέχω. Την Δευτέρα θα πάω και πάλι Θεσσαλονίκη για αλλαγή και για να δούνε πως πάει.
Από χθες το πρωί λοιπόν είμαι στο κρεβάτι και δεν σου κρύβω πως ήδη άρχισα να βαριέμαι! Σήμερα το πρωί έκανα για λίγο ζάπινγκ παρακολουθώντας τα διάφορα πρωινάδικα. Δυστυχώς βαρέθηκα σύντομα αφού ήταν όλα μία από τα ίδια και έκλεισα την τηλεόραση για να ακούσω μουσική από το κινητό μου.
Αύριο λέω να περάσω το πρωινό μου παρακολουθώντας ταινίες στο DVD. Ίσως ξαναδώ από την αρχή τη σειρά LOST η οποία είναι γαμάτη και δεν έχω πρόβλημα να τη δω και δεύτερη και τρίτη φορά ;)

5/5/09

Stressed...

Έχω αρκετές μέρες να σου γράψω κι αυτό επειδή τις τελευταίες εβδομάδες είμαι πάαααρα πολύ απασχολημένη και αρκετά αγχωμένη μπορώ να πω...
Πέραν της βασικής δουλειάς μας, ετοιμάζουμε κάτι καινούργιο (δεν μπορώ να πω περισσότερα αυτή τη στιγμή) κι έχουμε πέσει με τα μούτρα στη δουλειά.
Εκτός αυτού, αύριο πρόκειται να κάνω μια επεμβασούλα στο πόδι μου για να αφαιρέσω ένα αιμαγγείωμα κι αυτό προσθέτει περισσότερο άγχος στο ήδη συσσωρευμένο...
Άγχος έχω για τα αποτελέσματα κυρίως... θα στείλουν το αιμαγγείωμα για βιοψία κι όπως καταλαβαίνεις η λέξη "βιοψία" δεν προκαλεί και τα πιο ευχάριστα συναισθήματα...
Περισσότερο άγχος ήρθε να προσθέσει πριν λίγα λεπτά το γεγονός ότι χάλασε το αυτοκίνητό μας... κάτι έπαθε το τιμόνι... γαμώτο!!
Κι άντε να ψάξεις να βρεις γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων, να βρεις διαθέσιμο αυτοκίνητο την τελευταία στιγμή κτλ κτλ...
Ευτυχώς μέσα στην ατυχία μας σταθήκαμε τυχεροί και βρήκαμε τελικά ένα που θα το νοικιάσουμε για να μας μεταφέρει στη Θεσσαλονίκη όπου και θα γίνει η επέμβαση.
Ελπίζω να να πάνε όλα καλά αύριο, να μην πονάω και κυρίως τα αποτελέσματα να βγούνε καθαρά.
Τα αποτελέσματα μάλλον θα αργήσουν να βγούνε οπότε καταλαβαίνεις πως τις επόμενες μέρες θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα.
ουυυυυυφ!!!!

27/4/09

Confessions of a Shopaholic (2009)

Ρεμπέκα Μπλούμγουντ είναι μια 25χρονη χαριτωμένη Νεοϋορκέζα με ιδιαίτερο ταλέντο στο shopping... ίσως μεγαλύτερο από ό,τι χρειάζεται κανείς... Το όνειρό της είναι να πιάσει δουλειά στο αγαπημένο της περιοδικό μόδας, αλλά αρχικά οι προσπάθειές της αποτυγχάνουν. Κάποια στιγμή όμως, της προσφέρεται η ευκαιρία για μια στήλη σε οικονομικό περιοδικό του ίδιου εκδοτικού οίκου. Τι οικονομικές συμβουλές όμως μπορεί να δώσει στους αναγνώστες μια shopaholic που μόλις ξόδεψε το νοίκι ψωνίζοντας μέχρι τελικής πτώσης; Καθώς τα χρέη της μεγαλώνουν, η Ρεμπέκα προσπαθεί μάταια να αντισταθεί στις αστραφτερές βιτρίνες των καταστημάτων της Νέας Υόρκης και να κάνει οικονομία, ώσπου ερωτεύεται το αφεντικό της, ένα πλούσιο επιχειρηματία...

Σενάριο: ΤΡΕΙΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ, ΤΙΜ ΦΕΡΘ, ΚΕΙΛΑ ΑΛΠΕΡΤ
Ηθοποιοί: ΚΡΙΣΤΙΝ ΣΚΟΤ ΤΟΜΑΣ , ΤΖΟΝ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ , ΤΖΟΑΝ ΚΙΟΥΖΑΚ , ΙΣΛΑ ΦΙΣΕΡ , ΧΙΟΥ ΝΤΑΝΣΙ "

Υπάρχουν ταινίες που θέλω οπωσδήποτε να τις δω στην κινηματογραφική αίθουσα αλλά κάποιες άλλες δεν θα με πείραζε να τις δω και σε DVD.
Μια από αυτές είναι και η "Ψωνίζω άρα υπάρχω" αλλά μετά από κάποιες καλές κριτικές που άκουσα για τη συγκεκριμένη ταινία έπεισα τον Γιώργο να τη δούμε το Σάββατο το βράδυ στον Κινηματογράφο αντί να περιμένουμε... και το μετάνιωσα οικτρά!!
Δεν μου άρεσε καθόλου!!
Ενώ αυτού του είδους οι ταινίες είναι από τις αγαπημένες μου η συγκεκριμένη το μόνο που μου έβγαλε ήταν απίστευτη βαρεμάρα!!
Περιττό να σου πω ότι ο κινηματογράφος ήταν γεμάτος πιτσιρίκια από τα οποία τα μισά ήταν gay αγοράκια... και να τα δεις πως κάνανε!! Και να τους φαίνεται τόσο αστεία και να γελάνε κι εγώ με τον Γιώργο να κοιταζόμαστε και να αναρρωτιόμαστε... η ταινία είναι εντελώς προβλέψημη ή εμείς τόσο παράξενοι?
Δεν θα μας έλεγα παράξενους αλλά απαιτητικούς ναι, έπειτα από τόσες ταινίες που έχουμε δει...
Θέλω να βλέπω ταινίες που θα με συνεπάρουν, που δεν θα με κάνουν να βαριέμαι, που θα τις θυμάμαι την επόμενη μέρα, και τον επόμενο μήνα και τον επόμενο χρόνο... θέλω να βλέπω ταινίες που μου προκαλούν συναισθήματα...
Η συγκεκριμένη δεν μου άφησε τίποτα όμορφο.

21/4/09

Χριστός Ανέστη!


Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά και κυρίως καλά...
Υγεία, ευτυχία και αγάπη σε όλους!
Εύχομαι να περάσατε όμορφα αυτές τις άγιες μέρες και να επιστρέψατε ασφαλείς (εσείς που ταξιδέψατε).
Εμείς και αυτό το Πάσχα το μοιράσαμε στα δύο... Ανάσταση και μέχρι το μεσημέρι του Πάσχα στα πεθερικά και στη συνέχεια μέχρι και σήμερα το βραδάκι στους δικούς μου.
Ωραία ήτανε... φάγανε τα κατσικάκια τους και τα κοκορέτσια τους... (έφαγα τα ψητά μου αφού ότι έχει σχέση με αρνί και κατσίδι δεν το τρώω...), ήπιαμε, γελάσαμε, πήγαμε για ποτάκι, για καφεδάκι παραλιακά, και σήμερα το βράδυ επιστρέψαμε πίσω.
Από αύριο και πάλι στη δουλειά... έπειτα από δύο εβδομάδας καθισιό... και μ'έχει πιάσει μια καταθλιψάρα άλλο πράμα!!
Κι αύριο θα γίνεται χαμός μετά από τετραήμερο!! Απ' ότι είδα στις τοπικές ειδήσεις έφαγε ο κόσμος μέχρι σκασμού ... ώρε τι με περιμένει!!
Και δεν νυστάζω καθόλου... και ποιος ξέρει τι ώρα θα με πάρει ο ύπνος... και πως θα ξυπνήσω αύριο το πρωί... και μ'εχει πιάσει η γκρίνια μου και ξέρω πως είναι εκνευριστικό... αλλά κι εγώ θέλω να πω τον πόνο μου, δεν θέλω να πρήζω ΠΑΛΙ τον Γιώργο... τον άγιο αυτό άνθρωπο που συνεχίζει να με ανέχεται ακόμα μετά από 9 ολόκληρα χρόνια! :)
Μόλις ανακάλυψα ότι έχω να ετοιμάσω μερικά πραγματάκια για αύριο οπότε θα ευχηθώ να έχετε ένα όμορφο βράδυ και θα σας αφήσω...
Τα λέμε σύντομα...
Φιλιά!

16/4/09

Καλό Πάσχα



Καλό Πάσχα σε όλους!
Εύχομαι η Ανάσταση του Χριστού να φέρει στις καρδιές μας Ελπίδα, Αγάπη και Γαλήνη!

Καληνύχτα...



Βγες στο μπαλκόνι να δεις
το φεγγάρι που φέγγει την πόλη
και θυμήσου δικές μας στιγμές
δες στα μάτια μου μπογιές
που χρωματίζουν θάλασσες

Και τρέξε με τη σκέψη σου
πιο γρήγορα απ' το φως
μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή αγάπησέ με
Βγες στο μπαλκόνι να δεις
το φεγγάρι που αφήνει την πόλη
και θυμήσου τις όμορφες στιγμές
δες στα μάτια μου φωτιές που κυματίζουν θάλασσες

Κι άγγιξε το λαιμό μου ροζ
με τα χείλη σου τα υγρά μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή
αγάπησέ με

On the beach...

Γεννημένη και μεγαλωμένη σε ένα χωριό της Μακεδονίας στη μέση του κάμπου, από μικρή θυμάμαι πως ζήλευα αυτούς που έμεναν σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος και ονειρευόμουν τον εαυτό μου να μένει σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα.
Ακόμα και τώρα αυτό είναι το ονειρό μου, να αποκτήσω κάποτε ένα σπίτι κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα και να μείνω εκεί.
Έχεις δει την ταινία "Κάλιο αργά παρά αργότερα" με τον Τζακ Νίκολσον και την Νταϊάν Κίτον? Το σπίτι της Νταϊάν Κίτον είναι το "dream house" μου! Εντάξει, βολεύομαι και με ένα μικρότερο αλλά πάντα δίπλα στο κύμα.
Θα μου πεις τι σχέση έχουν τώρα όλα αυτά και πως σου ήρθε να γράψεις για το όνειρο σου αυτή την ώρα? (3:55 το πρωί δείχνει αυτή τη στιγμή το ρολόι παρακαλώ).
Έχω αϋπνία και μιας και δεν με πιάνει ύπνος είπα να σερφάρω στο νετ... επεσα πάνω σε κάποιες φωτογραφίες από όμορφες παραλίες και δεν ήθελα και πολύ για να αρχίσω πάλι τις ονειροπολήσεις :)
Τα τελευταία 10 χρόνια έτυχε να ζω σε δύο παραθαλάσσιες πόλεις της Ελλάδας (είδες τελικά πως τα φέρνει η ζωή?). Το σπίτι δίπλα στη κύμα δεν κατάφερα ακόμα να το αποκτήσω αλλά που θα πάει... κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό!!
Μέχρι τότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το φαντάζομαι :)

15/4/09

Ένα όμορφο κείμενο

Ανάμεσα στα διάφορα e-mails με ανέκδοτα, ιστορίες, φωτογραφίες, βιντεάκια, urban legends κλπ... που λαμβάνουμε καθημερινά, κυκλοφορούν και κάποια πραγματικά διαμάντια που αξίζει να μοιραστούμε με τους φίλους μας.
Θα δημιουργήσω εδώ μια κατηγορία με όλα αυτά τα όμορφα κείμενα που λαμβάνω στο mail μου για να τα μοιραστώ μαζί σας.

"Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.

"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.

Ο πατέρας συνέχισε.

"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."

Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..

Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.

Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.

Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.

Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.

Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.

Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.

Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.

Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."

Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...

Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."

Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης. Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."

Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

Και τώρα, ..κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..

Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας.

Εάν σκέφτεσαι να προωθήσεις αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα κάνεις ίσως επιλογή, στα άτομα στα οποία θα το στείλεις.

Θεωρώ προσωπικά πως ανήκω στα άτομα, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιό κρύο;

Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της"

Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες..

Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή..
Προώθηση, δηλαδή, αναδημοσίευσέ το..

Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"

Κάνε το σωστό, προώθησέ το, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός..

...και, χαμογέλα!!! ...μας παρακολουθούν παιδιά."

Knowing (2009)

Σκοτεινός Κώδικας (Knowing)
του Άλεξ Πρόγιας
με τους Νίκολας Κέιτζ, Ρόουζ Μπερν

Υπόθεση: 1958: στην τελετή αγιασμού ενός σχολείου, οι μαθητές κάνουν διάφορες ζωγραφιές, με σκοπό να αποθηκευτούν σε μια χρονοκάψουλα. Μια μαθήτρια όμως γεμίζει την κόλλα της με αμέτρητους τυχαίους αριθμούς. 2008: το συγκεκριμένο σχέδιο της νεαρής μαθήτριας πέφτει στα χέρια του μικρού Κάλεμπ. Ο πατέρας του, καθηγητής στο επάγγελμα, θα είναι αυτός που θα ανακαλύψει ότι το κωδικοποιημένο μήνυμα προβλέπει με εξαιρετική ακρίβεια τις ημερομηνίες, τους θανάτους και τις συντεταγμένες όλων των μεγάλων καταστροφών των τελευταίων 50 ετών. Ενώ ο καθηγητής ξεδιπλώνει το κουβάρι της περίεργης αυτής υπόθεσης, συνειδητοποιεί ότι το συγκεκριμένο σχέδιο προβλέπει και τρία γεγονότα, που δεν έχουν συμβεί ακόμη και στα οποία εμπλέκονται αυτός και ο γιος του.

Εχθές το βράδυ, μετά από πολλές μέρες μέσα στο σπίτι, πήγαμε cinema και είδαμε τη συγκεκριμένη ταινία με τον Νίκολας Κέιτζ. Ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ.
Είχε ωραίο σενάριο αλλά και καταπληκτικά εφέ. Είναι μια ταινία για να τη δεις στον κινηματογράφο και να την ευχαριστηθείς.
Δεν θα πω περισσότερα για την ταινία γιατί δεν θέλω να το χαλάσω σ'αυτούς που δεν την έχουν δει ήδη... πάντως αν έχεις σκοπό να τη δεις να το κάνεις τώρα που ακόμα παίζεται στους κινηματογράφους.

13/4/09

Libertango from "The tango lesson"

Από τα αγαπημένα μου βίντεο στο youtube...

12/4/09

Twilight (2008)

Πρωταγωνιστές: Kristen Stewart, Robert Pattinson, Billy Burke, Peter Facinelli, Elizabeth Reaser, Nikki Reed, Ashley Greene, Jackson Rathbone, Cam Cigandet, Kellan Lutz, Anna Kendrick, Taylor Lautner

"Η νεαρή Ιζαμπέλα ανακαλύπτει μια μυστηριώδη οικογένεια και ερωτεύεται ένα από τα μέλη της, τον Έντουαρντ. Μια συγκλονιστική αποκάλυψη όμως την περιμένει: ο Έντουαρντ και η οικογένειά του είναι βρικόλακες, οι οποίοι έχουν επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Παραμένουν αθάνατοι, αλλά δεν πίνουν ανθρώπινο αίμα λόγω του ηθικού τους κώδικα και μπορούν να κυκλοφορούν στον ήλιο. Η Ιζαμπέλα θα πρέπει να ρισκάρει τα πάντα για να είναι μαζί του, ενώ ο Έντουαρντ θα πρέπει να παλέψει με τη δίψα του για αίμα. Το φιλμ αυτό είναι μια ιστορία αγάπης που «δαγκώνει», σαν το "Ρωμαίος & Ιουλιέτα" στην πιο σκοτεινή του εκδοχή, ανάμεσα σε έναν βρικόλακα και μια κοινή θνητή."

Αυτή η ταινία παιζόταν στους κινηματογράφους πολύ καιρό και φαντάστηκα πως θα ήταν ωραία. Αυτές τις μέρες λοιπόν που ήμουν άρρωστη την πήραμε να τη δούμε σε DVD.
Ο Γιώργος την είδε για περίπου μισή ώρα και μετά ασχολήθηκε με κάτι άλλο...
Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε αλλά ούτε κι ότι δεν μου άρεσε καθόλου, θα έλεγα ότι με άφησε αδιάφορη...

Nights in Rodanthe (2008)

"Η 'Εϊντριαν (Νταϊαν Λέιν), μια γυναίκα που ακόμα δεν έχει συνέλθει από την προδοσία του συζύγου της και προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της χωρίς αυτόν, πληροφορείται τις προθέσεις του να επιστρέψει στο σπίτι. Ταλανισμένη από ανάμεικτα συναισθήματα, βρίσκει την ευκαιρία να αποδράσει από την πραγματικότητά της, όταν ένα φιλικό της πρόσωπο της ζητά να αναλάβει το πανδοχείο που διατηρεί στη Ροδάνθη για ένα σαββατοκύριακο. Εκεί, σε μια απομακρυσμένη περιοχή στα παράλια της Βόρειας Καρολίνας, η 'Εϊντριαν ελπίζει να βρει τη γαλήνη που χρειάζεται για να επανεξετάσει τη ζωή της. Η περίοδος αιχμής έχει περάσει και το πανδοχείο θα παρέμενε κλειστό αν δεν έκανε κράτηση ο μοναχικός Πολ (Ρίτσαρντ Γκιρ), ένας γιατρός από την πόλη. Ο Πολ, ένας άνδρας που θυσίασε την οικογένειά του στο όνομα της καριέρας του, πηγαίνει στη Ροδάνθη για να εκπληρώσει μια δυσάρεστη υποχρέωση αλλά και για να αντιμετωπίσει την προσωπική του κρίση συνειδήσεως. Δύο ξένοι μοιράζονται την ίδια στέγη.

Καθώς μια τρομερή καταιγίδα πλησιάζει στην περιοχή, ο ένας αναζητά στον άλλο παρηγοριά θέτοντας τις βάσεις για μια ιστορία αγάπης που θα αλλάξει τη ζωή τους και θα τους συντροφεύει για πάντα."
Πηγή: http://www.cinemag.gr

Αυτή την ταινία ήθελα να τη δω στον κινηματογράφο όταν βγήκε πριν μερικούς μήνες αλλά δεν τα κατάφερα και την είδαμε σε DVD εχθές το βράδυ.
Ο Γιώργος αυτό που είπε είναι "τελικά καλά που δεν πήγαμε να τη δούμε στον κινηματογράφο".
Προσωπικά, μου προκάλεσε συναισθήματα παρακολουθώντας την (πολύ σημαντικό για μένα όταν βλέπω μια ταινία) αν και μου φάνηκε κάπως αργή...
Ήταν συγκινητική (ειδικά στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας) αλλά δεν είναι από τις ταινίες που θα θυμάμαι για καιρό ή που θα ήθελα οπωσδήποτε να ξαναδώ.

Still sick...

Ακόμα δεν λέει να μ'αφήσει η ίωση που με ταλαιπωρεί από το περασμένο Σάββατο...
Η συγκεκριμένη ίωση ταλαιπωρεί τον ασθενή γύρω στις 10 - 15 μέρες κι απ' ότι ακούω αυτή την εποχή πολύς κόσμος είναι άρρωστος.
Από τη μία οι διάφορες ιώσεις που κυκλοφορούν κι από την άλλη ο καιρός που είναι τη μία έτσι και την άλλη αλλιώς... δεν ξέρεις τι να φορέσεις, ιδρώνεις και μετά την πατάς.
Αυτή την εβδομάδα δεν πήγα καθόλου στη δουλειά και γενικώς δεν βγήκα καθόλου από το σπίτι.
Όπως καταλαβαίνεις τη μέρα μου την περνούσα από το κρεβάτι στον καναπέ, από τον καναπέ στο PC και τούμπαλιν...
Το youtube είναι ένα site που το επισκέπτομαι σχεδόν καθημερινά, αυτές τις μέρες το επισκέφτηκα πολλές φορές και διάλεξα κάποια βίντεο για να τα βάλω εδώ στο blog μου...

Τα παρακάτω βίντεο σίγουρα φέρνουν πολλές αναμνήσεις στο μυαλό αυτών που είναι περίπου στην ηλικία μου... δηλαδή σ'αυτούς που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 70 άντε και αρχές του 80...
Enjoy...



6/4/09

Sick and tired...


Είναι τώρα τρεις μέρες που είμαι στο κρεβάτι με ίωση και είμαι στα down μου... :(
Νιώθω τόσο εξαντλημένη!
Αυτά τα δέκατα κάνουν τα κοκαλάκια μου να πονάνε, έχω καταρροή (είπα να το πω πιο κομψά... εμείς στο χωριό μου το λέμε συνάχι. χαχα) και η μύτη μου είναι μπουκωμένη, πονάει ο λαιμός μου... μιααα χαρά!!!
Άντε να γίνω γρήγορα καλά να πάρω πάλι τα πάνω μου! Δεν το μπορώ καθόλου όταν αρρωσταίνω!

2/4/09

Φιλία ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα… Υπάρχει?


Είχαμε τις προάλλες μια συζήτηση για το κατά πόσο μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ άντρα και γυναίκα...
Εκφράστηκαν πολλές απόψεις και στατιστικά οι περισσότερες γυναίκες πιστεύουν πως μπορεί να υπάρξει πραγματική φιλία μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας ενώ οι περισσότεροι άνδρες πιστεύουν το αντίθετο.

Κατά τη γνώμη μου μπορεί να υπάρξει "φιλία" αλλά μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες... ποιες είναι αυτές?

- Όταν είμαστε ερωτευμένοι με κάποιον άλλον άντρα/γυναίκα
- Όταν ο συγκεκριμένος/η άντρας/γυναίκα δεν μας αρέσει
- Όταν ο συγκεκριμένος/η άντρας/γυναίκα μας αρέσει εξωτερικά αλλά δεν υπάρχει ερωτική χημεία
- Όταν είμαστε δεσμευμένοι αλλά η ηθικές μας αξίες δεν μας επιτρέπουν την απιστία.
- Όταν ο ένας από τους δύο είναι gay

Πιστεύω πως έστω και για μια στιγμή έχει περάσει από το μυαλό όλων μας το πως θα ήταν τα πράγματα αν ήμασταν ζευγάρι με κάποιον φίλο μας.

Και τώρα πες μου, θα μπορούσες να δεις μόνο σαν φίλο τον συγκεκριμένο?? :P

10/2/09

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες


........ "Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

24/1/09

Breathless - Dan Wilson



Ένα από τα τραγούδια που μου αρέσουν τους τελευταίους μήνες

23/1/09

Πάνος Μουζουράκης - Τώρα αυτό πως να στο πω

Στίχοι: Πάνος Μουζουράκης
Μουσική: Πάνος Μουζουράκης
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Μουζουράκης

Βαδίζω τυφλά με λέξεις κεριά
Αφήνω να ακουστεί η ομορφιά στη σιωπή
Φροντίζω να πέφτει αργά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Με κάνεις να τρέμω από φόβο μη σε χάσω και σε ξεπεράσω

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σωθώ από μένα

Βαδίζω απαλά με λέξεις κλειδιά
Σφραγίζουν πόρτες, κλειδώνουν γερά
Θωρώ το πρόσωπό σου να γελά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Είναι πικρό να πίνεις τα δάκρυά σου, τώρα ξεκουράσου

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Και ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
Να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σε σώσω από μένα
Πως να σε σώσω από μένα