27/4/09

Confessions of a Shopaholic (2009)

Ρεμπέκα Μπλούμγουντ είναι μια 25χρονη χαριτωμένη Νεοϋορκέζα με ιδιαίτερο ταλέντο στο shopping... ίσως μεγαλύτερο από ό,τι χρειάζεται κανείς... Το όνειρό της είναι να πιάσει δουλειά στο αγαπημένο της περιοδικό μόδας, αλλά αρχικά οι προσπάθειές της αποτυγχάνουν. Κάποια στιγμή όμως, της προσφέρεται η ευκαιρία για μια στήλη σε οικονομικό περιοδικό του ίδιου εκδοτικού οίκου. Τι οικονομικές συμβουλές όμως μπορεί να δώσει στους αναγνώστες μια shopaholic που μόλις ξόδεψε το νοίκι ψωνίζοντας μέχρι τελικής πτώσης; Καθώς τα χρέη της μεγαλώνουν, η Ρεμπέκα προσπαθεί μάταια να αντισταθεί στις αστραφτερές βιτρίνες των καταστημάτων της Νέας Υόρκης και να κάνει οικονομία, ώσπου ερωτεύεται το αφεντικό της, ένα πλούσιο επιχειρηματία...

Σενάριο: ΤΡΕΙΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ, ΤΙΜ ΦΕΡΘ, ΚΕΙΛΑ ΑΛΠΕΡΤ
Ηθοποιοί: ΚΡΙΣΤΙΝ ΣΚΟΤ ΤΟΜΑΣ , ΤΖΟΝ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ , ΤΖΟΑΝ ΚΙΟΥΖΑΚ , ΙΣΛΑ ΦΙΣΕΡ , ΧΙΟΥ ΝΤΑΝΣΙ "

Υπάρχουν ταινίες που θέλω οπωσδήποτε να τις δω στην κινηματογραφική αίθουσα αλλά κάποιες άλλες δεν θα με πείραζε να τις δω και σε DVD.
Μια από αυτές είναι και η "Ψωνίζω άρα υπάρχω" αλλά μετά από κάποιες καλές κριτικές που άκουσα για τη συγκεκριμένη ταινία έπεισα τον Γιώργο να τη δούμε το Σάββατο το βράδυ στον Κινηματογράφο αντί να περιμένουμε... και το μετάνιωσα οικτρά!!
Δεν μου άρεσε καθόλου!!
Ενώ αυτού του είδους οι ταινίες είναι από τις αγαπημένες μου η συγκεκριμένη το μόνο που μου έβγαλε ήταν απίστευτη βαρεμάρα!!
Περιττό να σου πω ότι ο κινηματογράφος ήταν γεμάτος πιτσιρίκια από τα οποία τα μισά ήταν gay αγοράκια... και να τα δεις πως κάνανε!! Και να τους φαίνεται τόσο αστεία και να γελάνε κι εγώ με τον Γιώργο να κοιταζόμαστε και να αναρρωτιόμαστε... η ταινία είναι εντελώς προβλέψημη ή εμείς τόσο παράξενοι?
Δεν θα μας έλεγα παράξενους αλλά απαιτητικούς ναι, έπειτα από τόσες ταινίες που έχουμε δει...
Θέλω να βλέπω ταινίες που θα με συνεπάρουν, που δεν θα με κάνουν να βαριέμαι, που θα τις θυμάμαι την επόμενη μέρα, και τον επόμενο μήνα και τον επόμενο χρόνο... θέλω να βλέπω ταινίες που μου προκαλούν συναισθήματα...
Η συγκεκριμένη δεν μου άφησε τίποτα όμορφο.

21/4/09

Χριστός Ανέστη!


Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά και κυρίως καλά...
Υγεία, ευτυχία και αγάπη σε όλους!
Εύχομαι να περάσατε όμορφα αυτές τις άγιες μέρες και να επιστρέψατε ασφαλείς (εσείς που ταξιδέψατε).
Εμείς και αυτό το Πάσχα το μοιράσαμε στα δύο... Ανάσταση και μέχρι το μεσημέρι του Πάσχα στα πεθερικά και στη συνέχεια μέχρι και σήμερα το βραδάκι στους δικούς μου.
Ωραία ήτανε... φάγανε τα κατσικάκια τους και τα κοκορέτσια τους... (έφαγα τα ψητά μου αφού ότι έχει σχέση με αρνί και κατσίδι δεν το τρώω...), ήπιαμε, γελάσαμε, πήγαμε για ποτάκι, για καφεδάκι παραλιακά, και σήμερα το βράδυ επιστρέψαμε πίσω.
Από αύριο και πάλι στη δουλειά... έπειτα από δύο εβδομάδας καθισιό... και μ'έχει πιάσει μια καταθλιψάρα άλλο πράμα!!
Κι αύριο θα γίνεται χαμός μετά από τετραήμερο!! Απ' ότι είδα στις τοπικές ειδήσεις έφαγε ο κόσμος μέχρι σκασμού ... ώρε τι με περιμένει!!
Και δεν νυστάζω καθόλου... και ποιος ξέρει τι ώρα θα με πάρει ο ύπνος... και πως θα ξυπνήσω αύριο το πρωί... και μ'εχει πιάσει η γκρίνια μου και ξέρω πως είναι εκνευριστικό... αλλά κι εγώ θέλω να πω τον πόνο μου, δεν θέλω να πρήζω ΠΑΛΙ τον Γιώργο... τον άγιο αυτό άνθρωπο που συνεχίζει να με ανέχεται ακόμα μετά από 9 ολόκληρα χρόνια! :)
Μόλις ανακάλυψα ότι έχω να ετοιμάσω μερικά πραγματάκια για αύριο οπότε θα ευχηθώ να έχετε ένα όμορφο βράδυ και θα σας αφήσω...
Τα λέμε σύντομα...
Φιλιά!

16/4/09

Καλό Πάσχα



Καλό Πάσχα σε όλους!
Εύχομαι η Ανάσταση του Χριστού να φέρει στις καρδιές μας Ελπίδα, Αγάπη και Γαλήνη!

Καληνύχτα...



Βγες στο μπαλκόνι να δεις
το φεγγάρι που φέγγει την πόλη
και θυμήσου δικές μας στιγμές
δες στα μάτια μου μπογιές
που χρωματίζουν θάλασσες

Και τρέξε με τη σκέψη σου
πιο γρήγορα απ' το φως
μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή αγάπησέ με
Βγες στο μπαλκόνι να δεις
το φεγγάρι που αφήνει την πόλη
και θυμήσου τις όμορφες στιγμές
δες στα μάτια μου φωτιές που κυματίζουν θάλασσες

Κι άγγιξε το λαιμό μου ροζ
με τα χείλη σου τα υγρά μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή
αγάπησέ με

On the beach...

Γεννημένη και μεγαλωμένη σε ένα χωριό της Μακεδονίας στη μέση του κάμπου, από μικρή θυμάμαι πως ζήλευα αυτούς που έμεναν σε κάποιο παραθαλάσσιο μέρος και ονειρευόμουν τον εαυτό μου να μένει σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα.
Ακόμα και τώρα αυτό είναι το ονειρό μου, να αποκτήσω κάποτε ένα σπίτι κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα και να μείνω εκεί.
Έχεις δει την ταινία "Κάλιο αργά παρά αργότερα" με τον Τζακ Νίκολσον και την Νταϊάν Κίτον? Το σπίτι της Νταϊάν Κίτον είναι το "dream house" μου! Εντάξει, βολεύομαι και με ένα μικρότερο αλλά πάντα δίπλα στο κύμα.
Θα μου πεις τι σχέση έχουν τώρα όλα αυτά και πως σου ήρθε να γράψεις για το όνειρο σου αυτή την ώρα? (3:55 το πρωί δείχνει αυτή τη στιγμή το ρολόι παρακαλώ).
Έχω αϋπνία και μιας και δεν με πιάνει ύπνος είπα να σερφάρω στο νετ... επεσα πάνω σε κάποιες φωτογραφίες από όμορφες παραλίες και δεν ήθελα και πολύ για να αρχίσω πάλι τις ονειροπολήσεις :)
Τα τελευταία 10 χρόνια έτυχε να ζω σε δύο παραθαλάσσιες πόλεις της Ελλάδας (είδες τελικά πως τα φέρνει η ζωή?). Το σπίτι δίπλα στη κύμα δεν κατάφερα ακόμα να το αποκτήσω αλλά που θα πάει... κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό!!
Μέχρι τότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το φαντάζομαι :)

15/4/09

Ένα όμορφο κείμενο

Ανάμεσα στα διάφορα e-mails με ανέκδοτα, ιστορίες, φωτογραφίες, βιντεάκια, urban legends κλπ... που λαμβάνουμε καθημερινά, κυκλοφορούν και κάποια πραγματικά διαμάντια που αξίζει να μοιραστούμε με τους φίλους μας.
Θα δημιουργήσω εδώ μια κατηγορία με όλα αυτά τα όμορφα κείμενα που λαμβάνω στο mail μου για να τα μοιραστώ μαζί σας.

"Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.

"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.

Ο πατέρας συνέχισε.

"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."

Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..

Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.

Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.

Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.

Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.

Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.

Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.

Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.

Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."

Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...

Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."

Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης. Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."

Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

Και τώρα, ..κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..

Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας.

Εάν σκέφτεσαι να προωθήσεις αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα κάνεις ίσως επιλογή, στα άτομα στα οποία θα το στείλεις.

Θεωρώ προσωπικά πως ανήκω στα άτομα, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιό κρύο;

Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της"

Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες..

Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή..
Προώθηση, δηλαδή, αναδημοσίευσέ το..

Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"

Κάνε το σωστό, προώθησέ το, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός..

...και, χαμογέλα!!! ...μας παρακολουθούν παιδιά."

Knowing (2009)

Σκοτεινός Κώδικας (Knowing)
του Άλεξ Πρόγιας
με τους Νίκολας Κέιτζ, Ρόουζ Μπερν

Υπόθεση: 1958: στην τελετή αγιασμού ενός σχολείου, οι μαθητές κάνουν διάφορες ζωγραφιές, με σκοπό να αποθηκευτούν σε μια χρονοκάψουλα. Μια μαθήτρια όμως γεμίζει την κόλλα της με αμέτρητους τυχαίους αριθμούς. 2008: το συγκεκριμένο σχέδιο της νεαρής μαθήτριας πέφτει στα χέρια του μικρού Κάλεμπ. Ο πατέρας του, καθηγητής στο επάγγελμα, θα είναι αυτός που θα ανακαλύψει ότι το κωδικοποιημένο μήνυμα προβλέπει με εξαιρετική ακρίβεια τις ημερομηνίες, τους θανάτους και τις συντεταγμένες όλων των μεγάλων καταστροφών των τελευταίων 50 ετών. Ενώ ο καθηγητής ξεδιπλώνει το κουβάρι της περίεργης αυτής υπόθεσης, συνειδητοποιεί ότι το συγκεκριμένο σχέδιο προβλέπει και τρία γεγονότα, που δεν έχουν συμβεί ακόμη και στα οποία εμπλέκονται αυτός και ο γιος του.

Εχθές το βράδυ, μετά από πολλές μέρες μέσα στο σπίτι, πήγαμε cinema και είδαμε τη συγκεκριμένη ταινία με τον Νίκολας Κέιτζ. Ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ.
Είχε ωραίο σενάριο αλλά και καταπληκτικά εφέ. Είναι μια ταινία για να τη δεις στον κινηματογράφο και να την ευχαριστηθείς.
Δεν θα πω περισσότερα για την ταινία γιατί δεν θέλω να το χαλάσω σ'αυτούς που δεν την έχουν δει ήδη... πάντως αν έχεις σκοπό να τη δεις να το κάνεις τώρα που ακόμα παίζεται στους κινηματογράφους.

13/4/09

Libertango from "The tango lesson"

Από τα αγαπημένα μου βίντεο στο youtube...

12/4/09

Twilight (2008)

Πρωταγωνιστές: Kristen Stewart, Robert Pattinson, Billy Burke, Peter Facinelli, Elizabeth Reaser, Nikki Reed, Ashley Greene, Jackson Rathbone, Cam Cigandet, Kellan Lutz, Anna Kendrick, Taylor Lautner

"Η νεαρή Ιζαμπέλα ανακαλύπτει μια μυστηριώδη οικογένεια και ερωτεύεται ένα από τα μέλη της, τον Έντουαρντ. Μια συγκλονιστική αποκάλυψη όμως την περιμένει: ο Έντουαρντ και η οικογένειά του είναι βρικόλακες, οι οποίοι έχουν επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Παραμένουν αθάνατοι, αλλά δεν πίνουν ανθρώπινο αίμα λόγω του ηθικού τους κώδικα και μπορούν να κυκλοφορούν στον ήλιο. Η Ιζαμπέλα θα πρέπει να ρισκάρει τα πάντα για να είναι μαζί του, ενώ ο Έντουαρντ θα πρέπει να παλέψει με τη δίψα του για αίμα. Το φιλμ αυτό είναι μια ιστορία αγάπης που «δαγκώνει», σαν το "Ρωμαίος & Ιουλιέτα" στην πιο σκοτεινή του εκδοχή, ανάμεσα σε έναν βρικόλακα και μια κοινή θνητή."

Αυτή η ταινία παιζόταν στους κινηματογράφους πολύ καιρό και φαντάστηκα πως θα ήταν ωραία. Αυτές τις μέρες λοιπόν που ήμουν άρρωστη την πήραμε να τη δούμε σε DVD.
Ο Γιώργος την είδε για περίπου μισή ώρα και μετά ασχολήθηκε με κάτι άλλο...
Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε αλλά ούτε κι ότι δεν μου άρεσε καθόλου, θα έλεγα ότι με άφησε αδιάφορη...

Nights in Rodanthe (2008)

"Η 'Εϊντριαν (Νταϊαν Λέιν), μια γυναίκα που ακόμα δεν έχει συνέλθει από την προδοσία του συζύγου της και προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της χωρίς αυτόν, πληροφορείται τις προθέσεις του να επιστρέψει στο σπίτι. Ταλανισμένη από ανάμεικτα συναισθήματα, βρίσκει την ευκαιρία να αποδράσει από την πραγματικότητά της, όταν ένα φιλικό της πρόσωπο της ζητά να αναλάβει το πανδοχείο που διατηρεί στη Ροδάνθη για ένα σαββατοκύριακο. Εκεί, σε μια απομακρυσμένη περιοχή στα παράλια της Βόρειας Καρολίνας, η 'Εϊντριαν ελπίζει να βρει τη γαλήνη που χρειάζεται για να επανεξετάσει τη ζωή της. Η περίοδος αιχμής έχει περάσει και το πανδοχείο θα παρέμενε κλειστό αν δεν έκανε κράτηση ο μοναχικός Πολ (Ρίτσαρντ Γκιρ), ένας γιατρός από την πόλη. Ο Πολ, ένας άνδρας που θυσίασε την οικογένειά του στο όνομα της καριέρας του, πηγαίνει στη Ροδάνθη για να εκπληρώσει μια δυσάρεστη υποχρέωση αλλά και για να αντιμετωπίσει την προσωπική του κρίση συνειδήσεως. Δύο ξένοι μοιράζονται την ίδια στέγη.

Καθώς μια τρομερή καταιγίδα πλησιάζει στην περιοχή, ο ένας αναζητά στον άλλο παρηγοριά θέτοντας τις βάσεις για μια ιστορία αγάπης που θα αλλάξει τη ζωή τους και θα τους συντροφεύει για πάντα."
Πηγή: http://www.cinemag.gr

Αυτή την ταινία ήθελα να τη δω στον κινηματογράφο όταν βγήκε πριν μερικούς μήνες αλλά δεν τα κατάφερα και την είδαμε σε DVD εχθές το βράδυ.
Ο Γιώργος αυτό που είπε είναι "τελικά καλά που δεν πήγαμε να τη δούμε στον κινηματογράφο".
Προσωπικά, μου προκάλεσε συναισθήματα παρακολουθώντας την (πολύ σημαντικό για μένα όταν βλέπω μια ταινία) αν και μου φάνηκε κάπως αργή...
Ήταν συγκινητική (ειδικά στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας) αλλά δεν είναι από τις ταινίες που θα θυμάμαι για καιρό ή που θα ήθελα οπωσδήποτε να ξαναδώ.

Still sick...

Ακόμα δεν λέει να μ'αφήσει η ίωση που με ταλαιπωρεί από το περασμένο Σάββατο...
Η συγκεκριμένη ίωση ταλαιπωρεί τον ασθενή γύρω στις 10 - 15 μέρες κι απ' ότι ακούω αυτή την εποχή πολύς κόσμος είναι άρρωστος.
Από τη μία οι διάφορες ιώσεις που κυκλοφορούν κι από την άλλη ο καιρός που είναι τη μία έτσι και την άλλη αλλιώς... δεν ξέρεις τι να φορέσεις, ιδρώνεις και μετά την πατάς.
Αυτή την εβδομάδα δεν πήγα καθόλου στη δουλειά και γενικώς δεν βγήκα καθόλου από το σπίτι.
Όπως καταλαβαίνεις τη μέρα μου την περνούσα από το κρεβάτι στον καναπέ, από τον καναπέ στο PC και τούμπαλιν...
Το youtube είναι ένα site που το επισκέπτομαι σχεδόν καθημερινά, αυτές τις μέρες το επισκέφτηκα πολλές φορές και διάλεξα κάποια βίντεο για να τα βάλω εδώ στο blog μου...

Τα παρακάτω βίντεο σίγουρα φέρνουν πολλές αναμνήσεις στο μυαλό αυτών που είναι περίπου στην ηλικία μου... δηλαδή σ'αυτούς που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 70 άντε και αρχές του 80...
Enjoy...



6/4/09

Sick and tired...


Είναι τώρα τρεις μέρες που είμαι στο κρεβάτι με ίωση και είμαι στα down μου... :(
Νιώθω τόσο εξαντλημένη!
Αυτά τα δέκατα κάνουν τα κοκαλάκια μου να πονάνε, έχω καταρροή (είπα να το πω πιο κομψά... εμείς στο χωριό μου το λέμε συνάχι. χαχα) και η μύτη μου είναι μπουκωμένη, πονάει ο λαιμός μου... μιααα χαρά!!!
Άντε να γίνω γρήγορα καλά να πάρω πάλι τα πάνω μου! Δεν το μπορώ καθόλου όταν αρρωσταίνω!

2/4/09

Φιλία ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα… Υπάρχει?


Είχαμε τις προάλλες μια συζήτηση για το κατά πόσο μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ άντρα και γυναίκα...
Εκφράστηκαν πολλές απόψεις και στατιστικά οι περισσότερες γυναίκες πιστεύουν πως μπορεί να υπάρξει πραγματική φιλία μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας ενώ οι περισσότεροι άνδρες πιστεύουν το αντίθετο.

Κατά τη γνώμη μου μπορεί να υπάρξει "φιλία" αλλά μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες... ποιες είναι αυτές?

- Όταν είμαστε ερωτευμένοι με κάποιον άλλον άντρα/γυναίκα
- Όταν ο συγκεκριμένος/η άντρας/γυναίκα δεν μας αρέσει
- Όταν ο συγκεκριμένος/η άντρας/γυναίκα μας αρέσει εξωτερικά αλλά δεν υπάρχει ερωτική χημεία
- Όταν είμαστε δεσμευμένοι αλλά η ηθικές μας αξίες δεν μας επιτρέπουν την απιστία.
- Όταν ο ένας από τους δύο είναι gay

Πιστεύω πως έστω και για μια στιγμή έχει περάσει από το μυαλό όλων μας το πως θα ήταν τα πράγματα αν ήμασταν ζευγάρι με κάποιον φίλο μας.

Και τώρα πες μου, θα μπορούσες να δεις μόνο σαν φίλο τον συγκεκριμένο?? :P